Άσκηση επαγγέλματος / Γενική Συνέλευση / ΔΙΚΗΓΟΡΙΑ / Ε.Α.Δ. / Επιπτώσεις / Κριτική / Κυβέρνηση / Κοινωνικός ρόλος / Κοινωνική Ασφάλιση / Κοινοβούλιο / ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΘΕΣΜΩΝ / ΜΝΗΜΟΝΙΑ / Μνημονιακή πολιτική / ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ / Ολομέλεια / Προτάσεις Διεξόδου / ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ / Συνδικαλισμός / Σύλλογοι / Φορολογία

Η σημασία τής πανδικηγορικής συγκέντρωσης (14-01-2016) – Προβληματισμοί

Ead_new_400x300

Προχθές πραγματοποιήθηκε ίσως η μεγαλύτερη συγκέντρωση – πορεία στην ιστορία τού ελληνικού δικηγορικού σώματος. Και λέμε τού δικηγορικού σώματος διότι κατά γενική ομολογία και διαπίστωση η συντριπτική πλειοψηφία των συγκεντρωμένων ήταν δικηγόροι, παρά το γεγονός ότι συμμετείχαν και άλλοι επιστημονικοί σύλλογοι – φορείς.

Το ευχάριστο αυτό γεγονός δεν μας εξέπληξε διότι ξέρουμε πολύ καλά, ότι η πλειοψηφία των δικηγόρων εδώ και πολύ καιρό ψάχνει διέξοδο να εκφραστεί, θέλει να αγωνιστεί αλλά συνέχεια την προδίδουν. Η ηγεσία του δικηγορικού σώματος, όλα τα χρόνια των μνημονίων, δεν συμβαδίζει με αυτή την αγωνιστική επιθυμία τών δικηγόρων. Επιθυμία, η οποία εκφράστηκε κυρίως α) με την απόφαση τής Γενικής Συνέλευσης των δικηγόρων της Αθήνας τής 14ης Φεβρουαρίου 2012 (με διαφορετική εισήγηση της τότε ηγεσίας και αρκετών από τους σημερινούς συμβούλους, την οποία όμως η τότε ηγεσία Αδαμόπουλου καταστρατήγησε και βεβαίως φρόντισε και να μην ξανακάνει άλλη Γενική Συνέλευση μετά), β) με την αγωνιστικότητα πολλών συλλόγων τής επαρχίας που αντιστάθηκαν στην «γραμμή Αδαμόπουλου», γ) με την πανηγυρική αποδοκιμασία τής διοίκησης Αδαμόπουλου στις τελευταίες εκλογές του δικηγορικού συλλόγου τής Αθήνας (ας μη γελιέται η σημερινή ηγεσία του Δ.Σ.Α., η νίκη της οφείλεται στην αρνητική ψήφο σε βάρος της χειρότερης και πιο αντιδημοκρατικής διοίκησης που γνώρισε ποτέ ο σύλλογος και όχι σε θετική ψήφο προς τα πρόσωπα της σημερινής πλειοψηφίας στο Δ.Σ.) και δ) με το συντριπτικό αποτέλεσμα του πρόσφατου δημοψηφίσματος κατά του νέου ΚΠολΔ (που διευκολύνει τις Τράπεζες) και υπέρ τής αποχής και μάλιστα διαρκείας, το οποίο δυστυχώς η σημερινή ηγεσία του δικηγορικού σώματος επίσης καταστρατήγησε και συνεχίζει να καταστρατηγεί.

Κάποιος θα αναρωτηθεί μα γιατί η ηγεσία τών δικηγόρων να μπει στη διαδικασία να κάνει ένα δημοψήφισμα αν δεν ήθελε να εφαρμόσει το αποτέλεσμά του; Η απάντηση είναι απλή: διότι, όπως και ο κ. Τσίπρας, περίμενε άλλο αποτέλεσμα, ήτοι τουλάχιστον να κερδίσει  ως μέσο αγώνα «η αποχή περιορισμένης διάρκειας ή στοχευμένη» (τί είχες Γιάννη, τί είχα πάντα – αλήθεια τί νόημα θα είχε ένα τέτοιο απρόσφορο μέσο «αγώνα» με δεδομένη αναποτελεσματικότητα;;;). Προφανώς υπολόγιζαν στο φόβο πολλών συναδέλφων για την περαιτέρω μείωση τών   εσόδων τους από μία αποχή διαρκείας. Οπότε με τον τρόπο αυτό θα επιτυγχάνονταν δύο στόχοι. Ήτοι αφενός θα διαφοροποιείτο η σημερινή ηγεσία από την προηγούμενη και θα εμφανιζόταν ως έχουσα αγωνιστικές και δημοκρατικές διαθέσεις και αφετέρου θα είχε άλλοθι για την ουσιαστική απραξία της λόγω τού αποτελέσματος τού δημοψηφίσματος!

Όμως τα πράγματα ήρθαν διαφορετικά (νίκησε η αγωνιστικότητα και έχασε ο φόβος) και με διάφορα προσχήματα και αποφάσεις που θυμίζουν πολύ την περίοδο Αδαμόπουλου, το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος έχει μείνει ανεφάρμοστο και παραπέμφθηκε στις καλένδες (βλ. σχετικά εδώ)! Χρήσιμο είναι να επισημάνουμε ότι ένα από τα χειρότερα είδη προδοσίας είναι η προδοσία τής ελπίδας. Να δημιουργείς δηλαδή ελπίδες και προσδοκίες σε κάποιον και μετά εσύ ο ίδιος να του τις αφαιρείς – να του τις παίρνεις πίσω προσχωρώντας σε αυτό που πριν στηλίτευες (αυτό που έκανε και ο σημερινός πρωθυπουργός).

Κάποιος μπορεί να πει ότι κάνουμε κακόπιστη κριτική αφού τώρα υπάρχει αγωνιστικότητα και έγινε μεγάλη συγκέντρωση, υπήρξε συντονισμός με τους υπόλοιπους φορείς και αποχή αρκετών ημερών που συνεχίζεται.  Απαντάμε λοιπόν τα εξής: Πρώτον οι τωρινές κινητοποιήσεις γίνονται μόνο για το ασφαλιστικό (πουθενά δεν αναφέρεται το κρίσιμο για όλη την κοινωνία, θέμα τού νέου ΚΠολΔ στις σχετικές αποφάσεις). Δεύτερον οι κινητοποιήσεις αυτές αποφασίστηκαν όταν πλέον τα πράγματα έφθασαν κυριολεκτικά στο αμήν (μιλάμε ήδη για ουσιαστική δήμευση τού μεγαλύτερου μέρους του εισοδήματος του δικηγόρου) και επιπλέον και πολύ βασικό επηρεάζονται πολύ περισσότερο και οι δικηγόροι μεγαλύτερων εισοδημάτων (μεταξύ των οποίων και αυτοί που απαρτίζουν την ηγεσία μας). Τρίτον είναι ακόμα νωρίς και δεν αποκλείεται καθόλου, ακόμα και αυτή τη φορά, να υπάρξει εκφυλισμός των κινητοποιήσεων και υπαναχώρηση εκ μέρους της ηγεσίας.

Δυστυχώς αρκετοί συνάδελφοι μεγαλύτερων εισοδημάτων είχαν τη νοοτροπία του ωχαδερφισμού, ότι, δηλαδή, από τη στιγμή που τα μέτρα δεν τους επηρεάζουν πολύ και τα καταφέρνουν, δεν χρειάζεται να χαλάσουν κατά το κοινώς λεγόμενο «τη ζαχαρένια τους» κι ας έβλεπαν πολλούς συναδέλφους μας να κλείνουν τα γραφεία τους, ή να περιμένουν στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων την τελευταία μέρα της τελευταίας παράτασης για να πληρώσουν όπως μπορούσαν τις εισφορές τους ή για να κάνουν ρύθμιση. Κάποιοι από αυτούς ενδεχομένως το έβλεπαν και σαν είδος   «φυσικής επιλογής»: ο πιο «δυνατός» και «προσαρμοσμένος» θα επιβιώσει και θα πάρει και το μερίδιο του «αδύναμου» και «λιγότερο προσαρμοσμένου» που θα έχει «εξοντωθεί – αφανισθεί». Δεν είχαν καταλάβει ότι όταν χτυπάει η καμπάνα, χτυπάει πάντα και για σένα (John Donne) και ότι κάποια στιγμή δυστυχώς έρχεται και η σειρά σου.

Άλλοι αφελώς προσχωρούσαν στη νοοτροπία – λογική τού «κοινωνικού αυτοματισμού» (π.χ. οι «τεμπέληδες – χαραμοφάηδες» δημόσιοι υπάλληλοι φταίνε για όλα), μη αντιλαμβανόμενοι, ότι αυτός έχει και άλλη όψη (π.χ. και το οι «φοροφυγάδες» οι ελεύθεροι επαγγελματίες φταίνε για όλα) και εξυπηρετεί μόνο το διαίρει και βασίλευε των μνημονιακών κυβερνήσεων.

Πλέον όλοι αυτοί αρχίζουν και αντιλαμβάνονται ότι μπροστά στη λαίλαπα που έρχεται κανείς δεν πρόκειται να γλιτώσει. Έστω και τώρα λοιπόν καλοδεχούμενοι στους αγώνες! Δεν θα κουραστούμε να το λέμε ότι μόνο όλοι μαζί ενωμένοι θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τα δύσκολα που έρχονται!

Στις πρωτοχρονιάτικες ευχές μας γράφαμε, μεταξύ άλλων, διόλου τυχαία: «Ας έχουμε πάντα κατά νου ότι κανένα δικαίωμα δεν σου προσφέρεται αν δεν το διεκδικήσεις και ότι χωρίς αγώνα χάνεις και τα δικαιώματα που ήδη έχεις

Αυτό ακριβώς έκαναν οι ηγεσίες μας μέχρι σήμερα. Όχι μόνο οι δικές μας, αλλά και όλων των άλλων κλάδων οι κομματικές συνδικαλιστικές ηγεσίες. Μας παρέδωσαν αμαχητί στις ορέξεις των μνημονιακών κυβερνήσεων! Δεν αντιδρούσαν ή αντιδρούσαν προσχηματικά και εκ των υστέρων, με αποχές ολίγων ημερών. Ήτοι ουσιαστικά δεν έκαναν τίποτα! «Διαπραγματεύονταν» ανούσια και για τα μάτια του κόσμου χωρίς κανένα μέσο πίεσης, δηλαδή χωρίς κανένα διαπραγματευτικό όπλο! «Έτρεχαν» πάντα πίσω από τις εξελίξεις κι έτσι κάθε φορά χάναμε και από κάτι σε όλους τους τομείς (ασφαλιστικό, φορολογικό, θεσμικό, δικηγορική ύλη, κ.λ.π.). Το ίδιο ακριβώς έγινε και τώρα! Εκεί που σιγά – σιγά άφηναν τεχνηέντως να κοπάσει το θέμα τού ΚΠολΔ, η νέα μνημονιακή κυβέρνηση επιφύλασσε και άλλη μία πολύ δυσάρεστη έκπληξη! Και τώρα πάλι «τρέχουν και δεν φτάνουν»!

Η σημερινή ηγεσία, οφείλει να ασχοληθεί σοβαρά, περισσότερο με τη συνεχιζόμενη απώλεια των δικαιωμάτων τών δικηγόρων και με ποιά στρατηγική και μέθοδο θα τα διεκδικήσει – επανακτήσει και λιγότερο με θέματα, π.χ. τού τύπου κατά πόσο μπορούν να χρησιμοποιηθούν παρανόμως αποκτηθέντα αποδεικτικά μέσα για υποθέσεις διαφθοράς, οικονομικών εγκλημάτων και φοροδιαφυγής. Οφείλει πρώτα να εφαρμόζει τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος που η ίδια διενήργησε και μετά να κάνει κριτική του κατά πόσο είναι έγκυρα και αν πρέπει να διεξάγονται άλλα δημοψηφίσματα και μάλιστα χωρίς καμία εξουσιοδότηση να τάσσεται υπέρ μίας συγκεκριμένης επιλογής (και ο νοών νοείτω). Οφείλει να ανακοινώσει – δημοσιοποιήσει τα αποτελέσματα του οικονομικού ελέγχου στο Δ.Σ.Α. για την προηγούμενη διαχείριση (αν υπήρξε κακοδιαχείριση, σε τι βαθμό, ποιοι είναι υπόλογοι, κλπ και αν ναι τι έχει κάνει γι’ αυτό).

Αν τα κάνει όλα αυτά θα μας βρει ένθερμους υποστηρικτές, αν όχι θα μας βρει απέναντι με όλες μας τις δυνάμεις. Ελπίζουμε να διαψευσθούμε και προτιμούμε να φανούμε φιλύποπτοι και όλα τα παραπάνω να αποδειχθούν μία, ας πούμε, αστεία «θεωρία συνωμοσίας», παρά να επιβεβαιωθούμε.   

Σε κάθε περίπτωση εμείς μένουμε στο ελπιδοφόρο προχθεσινό μήνυμα τής μεγάλης συγκέντρωσης των δικηγόρων, αλλά και των άλλων φορέων. Αφήνουμε τις αυτάρεσκες φωτογραφήσεις – selfies και δηλώσεις στα Μ.Μ.Ε. της ηγεσίας, μέχρι να μας αποδείξει ότι μπορούμε να την εμπιστευτούμε. Κρατάμε μόνο την παρουσία των χιλιάδων απλών, μαχόμενων & έμμισθων δικηγόρων, που επιτέλους μπόρεσαν να εκφραστούν (με ή χωρίς γραβάτα, με ή χωρίς τακούνι – μην ξεχνάμε ότι καλώς ή κακώς υπάρχει ένας συγκεκριμένος άτυπος ενδυματολογικός κώδικας για τους δικηγόρους και αυτοί, που εντελώς υποκριτικά το χλευάζουν, είναι οι ίδιοι που δυστυχώς δεν θα ανέθεταν την υπόθεσή τους σε δικηγόρο που δεν ακολουθεί τον συγκεκριμένο κώδικα). Η προχθεσινή συγκέντρωση – πορεία τους ανήκει! Ανήκει στον καθένα και την καθεμία από εμάς, που βρεθήκαμε εκεί!

Όσο κι αν κάποιοι θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε το αντίθετο, το δικηγορικό σώμα έχει δύναμη και μπορεί να διεκδικήσει με επιτυχία και για το ίδιο και για τους υπόλοιπους συμπολίτες μας, που μαστίζονται, τα δικαιώματά μας. Όλοι μαζί ενωμένοι μπορούμε να τα καταφέρουμε!  

ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ

ΔΕΙΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ, VIDEO ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΡΕΙΑ – ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ:

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s