ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ / Επιπτώσεις / ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ / ΕΥΡΩΖΩΝΗ / Κυβέρνηση / ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΘΕΣΜΩΝ / Λειτουργία / ΜΝΗΜΟΝΙΑ / Μνημονιακή πολιτική / ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ / Προτάσεις

Εφέτης απευθύνει έκκληση: Τουλάχιστον να παύσουν αμέσως οι τόκοι των τραπεζών!

assets
Τουλάχιστον να παύσουν αμέσως οι τόκοι, εν όσω αφαιρείται σοβαρή ποσότητα χρήματος από την αγορά, χωρίς να αναπληρώνεται! 

τοῦ Νικολάου Σταυριανίδη, Ἐφέτου Διοικητικῶν Δικαστηρίων

Τώρα πού  ὅλοι καί ὅλα τρέχουν λόγω ἐκτάκτων περιστάσεων καί λόγῳ δημοσίου χρέους, οἱ δέ ζωές τῶν πενομένων καί ἀπεγνωσμένων ἀνθρώπων δέν μποροῦν νά περιμένουν τόν χρόνο τῆς δημοκρατίας, τίς ἑκάστοτε ἐκλογές, καί τήν οἰκονομική ἀνάκαμψη καί ἀνάπτυξη μετά ἀπό τήν λήξη τῆς οἰκονομικῆς ἐπιστασίας τοῦ ΔΝΤ καί της Ε.Ε., διότι στό μεταξύ θά πεθάνουν, πρέπει νά παύσουν μεσα νά τρέχουν ο τόκοι. 
Ἀντιβαίνει σέ θεμελιώδεις ἀρχές τοῦ πτωχευτικοῦ δικαίου, διεθνῶς, τό νά κηρύσσεται πτώχευση ἤ νά τίθεται σέ ἐφαρμογή ἀναγκαστική διαχείριση, καί νά ἐξακολουθοῦν νά  προστίθενται τόκοι επί τῶν ὀφειλομένων.  Τόσο ὡς πρός τό χρέος τοῦ κράτους, ὅσο καί ὡς πρός τά χρέη τῶν πολιτῶν.
Καί ὅταν μάλιστα ἀφαιρεῖται χρῆμα ἀπό τήν οiκονομία, ἔστω γιά πληρωμή δημοσίου χρέους, ἀπό ποῦ θά προκύψουν, συνολικά, οἱ τόκοι; Οἱ τόκοι προκύπτουν συνολικά, ὅταν «περισσεύει» χρῆμα σέ σχέση πρός τό χρῆμα πού θά ἀντιστοιχοῦσε πρός τήν συνολική ἀξία (κόστος καί εὔλογο κέρδος) τῆς παραγωγῆς ἀγαθῶν καίὑπηρεσιῶν (τῶν τιμῶν τῶν ἀγαθῶν διατηρουμένων σταθερῶν, καθ’ ὑπόθεση) – περίσσευμα, λόγω π.χ.ἐπικερδῶν ἐξαγωγῶν ἤ μειωμένου κόστους ἐργασίας σέ προσοδοφόρους τομεῖς.  Ὅταν ὅμως ἀφαιρεῖται μέρος ἀπό τό χρῆμα πού ἀντιστοιχεῖ σέ αὐτήν τήν συνολική ἀξία τῆς παραγωγῆς, τότε, rebus sic standibus, μειώνεται ἀντίστοιχα ἡ συνολική ποσότητα τόκων πού μπορεῖ νά καταβληθῆ.
Καί ὅταν τό ἀφαιρούμενο ἀπό τήν οἰκονομία χρῆμα  ἀντιστοιχεῖ σέ ἀξιόλογο ποσοστό τοῦ Α.Ε.Π., τότε ὄχι ἁπλῶς δέν εἶναι δυνατόν ἀπό οἰκονομικῆς ἀπόψεως νά καταβληθοῦν οἱ φερόμενοι ὡς ὀφειλόμενοι τόκοι, ἀλλά καί: Ἡτυχόν ἐπιμονή τῶν δανειστῶν γιά τήν  καταβολή τόκων, στήν περίπτωση μειώσεως τῆς ποσότητας τοῦ κυκλοφοροῦντος χρήματος, συνιστᾶ ἄδικη ἀπαίτηση γιά ἐκπλήρωση δύνατης φειλς, ἀνεξάρτητα τοῦ τί προβλέπει ὁ νόμος ἤ ἡ σύμβαση.
Καθ’ ὅσον, οἱ προβλέψεις περί ὀφειλῆς τόκων, προϋποθέτουν (ὡς δικαιολογητικό λόγο τοῦ νόμου ἤ ὡς δικαιοπρακτικό θεμέλιο καθοριστικό γιά τήν εὕρεση τῆς ἀληθοῦς βουλήσεως τῶν συμβαλλομένων),  σωρευτικῶς: α) οἰκονομική ἀνάπτυξη καί β) κλασσική διοχέτευση χρημάτων, ἔστω μετρημένη, στήν οἰκονομίαἀπό τό κράτος, δυνατότητα πού πάντα τό κράτος εἶχε μέχρι τήν εἰσαγωγή μας στό πείραμα τοῦ εύρώ, ἀλλά δένἔχει πλέον.  Δέν εἶναι οἰκονομικῶς καί νομικῶς δυνατόν νά ἀξιώνονται τόκοι, ὅταν συντελεῖται ἀφαίρεση σημαντικής ποσότητας χρήματος ἀπό τήν οἰκονομία, χωρίς να ἀναπληρώνεται.
Ἕνα ἄλλο ἄτοπο, ἐξ ἄλλου, εἶναι τό νά συνοδεύεται ἡ ὕφεση ἀπό τόκους. Καί μόνον  λόγῳ τῆς ὑφέσεως,ἀρνητικά ἔπρεπε νά εἶναι τά ἐπιτόκια. Μπορεῖ νά ἰλιγγιᾶ λίγο ὁ νοῦς τῶν τοκογλύφων, καί τῶν οἰκονομολόγων πού στηρίζουν τήν θεωρία τῆς ἀγορᾶς κυρίως ἐπί τῆς ἰδέας τοῦ κέρδους, ἀλλά δέν ὑπάρχει κανένα πρόβλημα μέ τά ἀρνητικά ἐπιτόκια. Ἁπλῶς, θά λάβῃ ὁ δανειστής κατά τι ὀλιγώτερα, ἀλλιῶς ἄς κρατήσῃ τά χρήματά του, νά τά «κλωσσήσῃ». Ὅταν ὅμως τελειώσῃ ἡ ὕφεση, ὁ ὀφειλέτης θά ἀπευθυνθῆ καί πάλι σέ ὅποιον τοῦ δάνεισε κατά τήν ὕφεση, καί ἐκεῖνος θά κερδίσῃ, ὄχι ὁ «κλωσσῶν», πού θά μείνῃ μέ τά ἴδια χρήματα ἀλλά πλέονἀνεκμετάλλευτα. Τό προσωπικό στοιχεῖο τῆς πίστεως δέν εἶναι ἀμελητέο, ὅπως θεωροῦν ὅσοι τά ἀποδίδουνὅλα στούς νόμους τῆς ἀγορᾶς. Ὑπάρχουν καί πρόσωπα, καί σχέσεις ἐμπιστοσύνης πού πλέκονται μεταξύ τους.  Γιατί χι ρνητικά πιτόκια λοιπόν; Καί  οκονομία θά κινεται καί θά πανέλθ γρήγορα στήν νάπτυξη, καί ο δανειστές, τό Δημόσιο πρτα πό λα, σέ περίπτωση περημερίας, θά σπεύδουν νά εσπράξουν τά φειλόμενα, προκειμένου να μήν  μειώνεται τι περαιτέρω  φειλή. Καλό θά βγῆ ἐν τέλει γιά ὅλους.
Ἀνεξάρτητα τοῦ ἐάν θά υἱοθετηθεῖ ἤ ὄχι ἡ οἰκονομικῶς ἐπιβεβλημένη  ἰδέα τῶν ἀρνητικῶν ἐπιτοκίων (θά ἦταν πολύ πιό εὐχερές νά υἱοθετηθῆ, ἐάν οἱ τράπεζες ἦσαν κρατικές ἤ ἁπλοί κοινωφελεῖς φορεῖς χρήματος για χάριν τῶν συναλλαγῶν) παραμένει ὡς πρόβλημα τό θέμα τῶν τόκων σέ συνθῆκες ὑφέσεως, ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως τῆς χώρας καί – ἰδίως – νομικῆς ἤ καί πολιτικῆς ἀδυναμίας ἀναπληρώσεως τοῦ ἀφαιρουμένουἀπό τήν οἰκονομία χρήματος.
Ἄμεσο ἀποτέλεσμα τῆς ὑπαγωγῆς στήν πολιτική τῶν μνημονίων – ἡ ὁποία εἶναι τό ἐπιστέγασμα ἀλλά καί φυσική συνέπεια τῆς δεσμεύσεως τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας χάριν τοῦ εὐρώ, καί δή μέ οἰκονομικῶς ἀνεπίτρεπτη παράλειψη προβλέψεων γιά ἐπαναδιανομή τῶν κατά φύσιν δημιουργουμένων πλεονασμάτων τῶν βορείων βιομηχανικῶν χωρῶν τῆς Εὐρώπης στήν Νότια Εὐρώπη (μέ τήν μεγάλη καί ποιοτική ἀγροτική παραγωγή), καί ἄνευ κοινῆς Εὐρωπαϊκῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς – ἦταν καί δυστυχῶς εἶναι, ὅτι ἡ ἀφαίρεση σημαντικής ποσότητας χρήματος ἀπό τήν Ἑλληνική ἀγορά, γιά τήν ἐξόφληση τῶν φερομένων σήμερα ὡς δανειστῶν, δέν ἀντισταθμίζεται πλέον ἀπό τήν δυνατότητα ἀναπληρώσεως τῆς ποσότητας τοῦ ἀφαιρουμένου χρήματος ἤ μέρους αὐτῆς-ἀναπληρώσεως εἴτε δι’ ἐκδόσεως χρήματος, εἴτε διά δανείων, εἴτε ἄλλως πώς.
 Ὑπό συνθήκες δέ ὑφέσεως, ἡ ὁποία κατά κύριο λόγο εἶναι ἄμεσο ἀποτέλεσμα τῆς ὑπαγωγῆς μας στίς πολιτικές τῶν μνημονίων, ἀποκλείεται ἡ ἀναπλήρωση τοῦ ἀφαιρουμένου χρήματος μέ αὔξηση, λόγω αὐξήσεως τῆς παραγωγικῆς δραστηριότητας, τῶν ἐξαγωγῶν (μόνη δέ ἡ αὔξηση τῶν ἐξαγωγῶν χωρίς τήν αὔξηση τῆς παραγωγῆς, θά προσέθετε μέν λίγο χρῆμα, ἀλλά μέ πολιτικά καί συνταγματικά ἀπαράδεκτο τίμημα τήν στέρηση καί τῶν ἀναγκαίων, ἀφοῦ αὐτά θα ἐξήγοντο).
Μέ ἕνα λόγο, α) ἡ ὑπαγωγή στό εὐρώ μέ στέρηση τῆς ἐξουσίας τοῦ κράτους γιά ἔκδοση τοῦ ἀναγκαίου πρόσθετου χρήματος καί μέ προδήλως ἐσφαλμένες οἰκονομικές προϋποθέσεις, καί β) ἡ ὑπαγωγή στά μνημόνια πού κατά κύριο λόγο προκάλεσαν τήν ὕφεση, ἔτσι ὥστε νά ἀποκλείεται ἡ παραγωγική αὔξηση καί ἡ ἐξ αὐτῆς αὔξηση τῶν ἐξαγωγῶν, εἶχαν ὡς ἀποτέλεσμα ὅτι, ὅ,τι χρῆμα ἀφαιρεῖται ἀπό τήν ἐγχώρια ἀγορά γιά ἀποπληρωμή του δημοσίου χρέους, νά μήν μπορῆ πλέον νά ἀναπληρωθῆ οὔτε στό ἐλάχιστο.
Συνεπῶς (πέραν τοῦ ὅτι θά ἦταν νομικῶς χρήσιμο, νά προσδιορισθῆ  ποῖο τό ὕψος τῆς ρευστότητος πού ὑπάρχει στά νοικοκυριά καί ποῖο το συνολικῶς ὀφειλόμενο κεφάλαιο, ἄρα ποία ἀναλογία ἐπί τοῦ κεφαλαίου τῶν χρεῶν δύναται πράγματι νά ἐξοφληθῆ, χωρίς παραβίαση τοῦ σεβασμοῦ τῆς προσωπικῆς ἐλευθερίας καί τῆς περιουσίας τῶν πολιτῶν), ὑπάρχει σοβαρή ἀφαίρεση χρήματος ἀπό τήν ἐσωτερική  Ἑλληνική ἀγορά, ἄνευ δυνατότητος ἀναπληρώσεως αὐτοῦ, ὅπως ὑπῆρχε στό παρελθόν. Καί πομένως, δέν πάρχει πλέον συνολικς, ντός τς λλάδος, διαθέσιμη ποσότητα χρήματος γιά τήν καταβολή τόκων.
σως δέ, νά μήν δύναται πλέον να πάρξ κατά πρόβλεψη ντός τς λλάδος στά πόμενα χρόνια καί νευ ξοντωτικο δανεισμο, οτε  κάν διαθέσιμη ποσότητα χρήματος στά νοικοκυριά, γιά τήνποπληρωμή πό ατά καί ατο κόμη το συνολικς  φειλομένου κεφαλαίου, στόν συμβατικό του χρόνο. Ατά, δέν εναι ποτέλεσμα τς δράσεως τν διωτν, λλά εναι ποκλειστικόποτέλεσμα τς φαιρέσεως το χρήματος, νευ ναπληρώσεως ατο μηδέ κάν στοιχειώδους –ὅπως προσωρινῶς καί γιά τίς ἀνάγκες ρευστότητας τῆς οἰκονομίας μας, πρᾶγμα τό ὁποῖο συνέβαινε μέχρι πρό τινος.
Νομίζουμε ς κ τούτου, τι τά Δικαστήρια χουν τήν ξουσία καί τήν ποχρέωση, νά λάβουν π’ψη τους τίς κτακτες περιστάσεις στίς ποες ερίσκεται  χώρα κατά τά νωτέρω, λλά καί ναςκαστος φειλέτης καί δανειστής, καί συσταθμίζοντας τό συμφέρον μφοτέρων τν τελευταίων, νάρνονται, κατ’ ρχήν,  τόσο τήν πιβάρυνση τν χρεν μέ τόκους πό τότε πού  λλάδα πήχθη σέ οωνεί (λλά οσιαστική)  ναγκαστική διαχείριση μέσ το πρώτου μνημονίου (‘Ιούνιος 2010),σο καί τήν ναγκαστική κτέλεση ς πρός κάθε ποσό τόκων πού φορ τό χρονικό διάστημα πό τόν Ιούνιο το 2010 και μετά. Τυχόν ναγνωρισμένα δικαστικς,  βεβαιωμένα μέ ριστικοποιηθεσες διοικητικές πράξεις, χρέη πό τόκους γιά τό χρονικό διάστημα πό τόν Ιούνιο του 2010 και μετά, πρέπει νά παραμένουν ς φειλόμενα, λλά νευ πιπρόσθετης τοκοφορίας λόγω περημερίας, καί νευ ναγκαστικής κτελέσεως.
Τατα δέ,  τόσον α) μέχρι τήν ξοδο τς λλάδας πό τήν οωνεί αναγκαστική διαχείριση καί πιό συγκεκριμένα τήν ξοδο πό τήν κατάσταση τς «φαιμάξεως» πό τήν λληνική γορά σημαντικς ποσότητας χρήματος νευ νομικς καί / πραγματικς δυνατότητος ναπληρώσεως ατοσον καί β) μέχρι τήν ξοδο τς λλάδας πό τήν φεση καί τήν οσιαστική πανέναρξη τς οκονομικς ναπτύξεως.
 ποχρέωση ατή τν δικαστηρίων πορρέει πό τήν διάταξη το ρθρου 2 παρ. 1 καί 5 παρ. 1 τοῦ Συντάγματος,  καί πό τήν ξουσία πού χουν βάσει το ρθρου 26 ατο.
Σέ καμία περίπτωση δέν πρόκειται γιά θέμα πού ἀφορᾶ ἀποκλειστικά τήν ἄσκηση κυβερνητικῆς ἐξουσίας καί οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς κυβερνήσεως.  Μάλιστα, πάρχει καί παράλειψη το νομοθέτη νά νταποκριθστά συνταγματικά του καθήκοντα θεσπίζοντας ρητς ατήν τήν μερική σεισάχθεια πό τίς νωτέρωκτεθεσες συνθκες πρόδηλης  οκονομικς δυναμίας τς λης οκονομίας γιά καταβολή καί τόκων.Τυχόν κατ’ εξαίρεση δυνατότητα ὁρισμένων νά ἐξακολουθήσουν τήν καταβολή τόκων, ἀποτελεῖ ὑπο τίςἀνωτέρω συνθῆκες, φαινόμενο ὀφειλόμενο σέ περιστάσεις ὅλως εἰδικές, πού συνιστοῦν ἐξαίρεση ἀπό τίςἐξαιρετικές περιστάσεις ἀδυναμίας καταβολῆς τόκων πού πλήττουν σχεδόν ὅλους τούς λοιπούς Ἕλληνεςὀφειλέτες. Τόσο μεταξύ τους, ὅσο καί ἔναντι τῶν Τραπεζῶν καί ἔναντι τοῦ Δημοσίου, τῶν ΟΤΑ καί τῶν  ν.π.δ.δ. Γιά λόγους ἰσότητας δέ, πρέπει νά θεωρεῖται ὅτι καί ἀντίστροφα δέν ὀφείλονται τόκοι ἀπό τόν ‘Ιούνιο του 2010 καί ἐφ ἑξῆς.
ντιθέτως πρός τήν μή φειλή καί μή περίληψη σέ ναγκαστική κτέλεση τν τόκων πό τόν ούνιο το 2010 καί φ ξς, πού εναι θέμα το ποίου μπορον νά πιληφθον  εθέως τά Δικαστήρια,  χρειάζεται κατ’ ρχήν νομοθετική ρύθμιση γιά τήν περαιτέρω ποσοστιαία  μείωση λων τν φειλνντός τς λλάδος, οτως στε νά πανεύρουν τήν συνολική ντιστοιχία τους πρός τήν διαθέσιμη, καί τήν προβλεπόμενη ς διαθέσιμη, ρευστότητα τν νοικοκυριν.
Τοῦτο, παρά τό ὅτι εναι δυνατόν νά ξαχθον μέσως καί εθέως πό τά Δικαστήρια, συμπεράσματας πρός τήν γενική κατ’ ρχήν δυναμία καταβολς μέρους το συνολικς φειλομένου πό τά νοικοκυριά χρέους (πό τόν ‘Ιούνιο το 2010 καί μετά,  ποσοστιαία μείωση τς συνολικς ρευστότητας πού διαθέτουν τά νοικοκυριά ν λλάδι, λόγ τς ξοφλήσεως το δημοσίου χρέουςπό συνθκες λιτότητος καί φέσεως, θά εναι κατά πσα πιθανότητα πολύ μεγαλύτερη πό τήν ποσοστιαία μείωση το Α.Ε.Π.), καί ς πρός τήν περαιτέρω νυπαίτια συγκεκριμένη οκονομική δυσχέρεια (βάσει τν κατέρωθεν προβαλλομένων κάι ποδεικνυομένων), καί νά ναγωρισθον,  σέ ξαιρετικές περιπτώσεις, ελογες ποσοστιαες μειώσεις συγκεκριμένων χρεν. Ἀπαιτεῖται πάντως δέ, νομοθετική ρύθμιση, διότι  ἀπό μία δικαία καί ρεαλιστική μείωση τοῦ κεφαλαίου πού συνολικῶς ὀφείλεται ἀπό τούς Ἕλληνες πρός νομικά καί φυσικά πρόσωπα ἐν Ἑλλάδι, τίθεται θέμα ἐπιβιώσεως τοῦ τραπεζικοῦ τομέως, εἴτε ὡς ἰδιωτικοῦ εἴτε ὡς  ἐπανερχομένου ἐν ὅλῳ ἤ ἐν μέρει, στόν  δημόσιο ἔλεγχο – καί ἄρα,  ὡς πρός τήν γενική αὐτήν ρύθμιση καί μόνον, τό θέμα εἶναι κατ’ ἀρχήν πολιτικό.
Ὅπως πολιτική εἶναι, κατ’ ἀρχήν, καί ἡ εὐθύνη γιά τήν μεταφορά στό φερόμενο ὡς δημόσιο χρέος, τῶν θεμελιωδῶν παγκοσμίως ἀρχῶν τοῦ πτωχευτικοῦ δικαίου περί μή τοκοφορίας τῶν ἀπαιτήσεων δανειστῶν μετά ἀπό τήν στάση πληρωμῶν ἤ τήν θέση σέ ἀναγκαστική διαχείριση ἤ ὑποχρεωτική ἐποπτεία. Πρόκειται γιά τήνἀπάλειψη τῆς τοκοφορίας μετά τόν Ἰούνιο τοῦ 2010, τῶν ἀπαιτήσεων σέ βάρος τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖες προϋπῆρχαν τοῦ Ἰουνίου τοῦ 2010, καθώς καί περί μή τοκοφορίας ἐκείνων τῶν ἀπαιτήσεων πού συνεφωνήθησαν ἐν συνεχείᾳ (μετά τόκων σέ βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου κατά παραβίαση τοῦ ἄρθρου 1 παρ. 1 τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος), χάριν τῆς σωτηρίας, κυρίως, τῶν γερμανικῶν καί γαλλικῶν τραπεζῶν.
Ὅλα τά ζητήματα τῆς νομιμότητας καί ὑποχρεωτικότητας τῆς ὀφειλῆς τόκων, ὑπό συνθῆκες ὑφέσεως καί μειωμένης ρευστότητος τῆς ὅλης ἐθνικῆς οἰκονομίας (ἔκτακτη νομιμότητα λόγῳ τῶν ἐξαιρετικῶν συνθηκῶν),ἀλλά καί ἡ ὑποχρεωτικότητα τῆς ὑπό τοιαῦτες συνθῆκες ὀφειλῆς κεφαλαίου, εἴτε ἀπό χρέη τοῦ ἐσωτερικοῦ μεταξύ ἰδιωτῶν καί κράτους ἤ ν.π.δ.δ., εἴτε ἀπό χρέη δανείων πού ἀνελήφθησαν ὑπό τοῦ Δημοσίου, εὐθέως ἤ διά μέσου Τραπεζῶν, ἀπό δημόσιους ἤ ἰδιωτικούς φορεῖς τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀποτελοῦν συνταγματικῶς ζήτημα εὐθύνης ἐν τέλει τῶν Ἑλληνικῶν Δικαστηρίων.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s