Ε.Α.Δ. / Επιπτώσεις / ΕΥΡΩΖΩΝΗ / Κυβέρνηση / ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΘΕΣΜΩΝ / ΜΝΗΜΟΝΙΑ / Μνημονιακή πολιτική / Προτάσεις Διεξόδου / ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ EUROGROUP – Η ΚΟΡΟΪΔΙΑ, ΟΙ ΤΑΜΠΕΛΕΣ ΚΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Το «δούλεμα» καλά κρατεί. Σήμερα, η απαράδεκτη (επιεικής ο χαρακτηρισμός) πολιτική μας ηγεσία «πανηγυρίζει» άλλη μία «επιτυχία». Δυστυχώς, όμως, κάθε «επιτυχία» τους είναι άλλο ένα σφίξιμο στη θηλιά του ελληνικού λαού και τής Ελλάδας. Το «σάπιο» πολιτικό μας σύστημα (μηδενός κόμματος εξαιρουμένου, καθότι μόνο η ποσόστωση τής ευθύνης αλλάζει) κατασκεύασε επί δεκαετίες ένα φέρετρο για τον ελληνικό λαό και την Ελλάδα. Στη συνέχεια, ο Γιώργος Παπανδρέου, με τον γνωστό σε όλους μας τρόπο, τοποθέτησε την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό σ’αυτό το φέρετρο (μνημόνια, κλπ.). Τέλος, ο συμφοιτητής και φίλος του, Αντώνιος Σαμαράς, έκλεισε το φέρετρο και, με τη σημερινή υπογραφή του, κάρφωσε το καπάκι, απ’άκρη σ’άκρη. Συγκεκριμένα, για να λάβει τη δήθεν «σωτήρια» δόση (σωτήρια για τις τράπεζες και όχι για τον ελληνικό λαό) προσυπέγραψε τη δημιουργία ρητρών ασφαλείας σε βάρος τής χώρας μας και υπέρ τών δανειστών μας, βάσει τών οποίων, εάν η χώρα μας δεν επιτυγχάνει τους υψηλούς και παντελώς ανέφικτους στόχους, αυτομάτως θα λαμβάνονται νέα οικονομικά μέτρα σε βάρος τού λαού μας.

Ο κ. Σαμαράς, για μία ακόμη φορά, αθέτησε προηγηθείσες υποσχέσεις του, όπως αυτή περί δήθεν τελευταίων μέτρων σε βάρος τού λαού μας. Εν ολίγοις, ο κ. Σαμαράς, όπως και οι προκάτοχοί του, Παπανδρέου και Παπαδήμου, μας «έδεσε» νομικά, οικονομικά και πολιτικά ακόμη περισσότερο. Τώρα, πλέον, ό,τι είχαμε υποστεί επί τρία έτη θα επιταθεί (ΔΕΙΤΕ: ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΜΕ ΔΟΣΕΙΣ). Ειδικότερα, η πτωχοποίηση τού λαού μας θα διευρυνθεί (δυσμενέστατες θα είναι οι συνέπειες και για εμάς τους δικηγόρους), η άμυνα τής χώρας θα αποδυναμωθεί περισσότερο και η κοινωνία θα αποσαθρωθεί ολοκληρωτικά. Με κάθε υπογραφή τής απαράδεκτης πολιτικής μας ηγεσίας αφαιρείται μεγάλο κομμάτι τής εθνικής κυριαρχίας μας και καθίσταται δυσκολότερη η δυνατότητα ανάκαμψης τής χώρας.

Σε κάθε περίπτωση, εάν λάβουμε υπόψη τις ταμπέλες τών τριών συγκυβερνώντων κομμάτων, προκύπτει, ότι η σημερινή κατάσταση τής χώρας αποτελεί «επίτευγμα» διακομματικό – διαπαραταξιακό, ήτοι τής δεξιάς, τής αριστεράς και τού κέντρου. Πλην όμως, αυτά ισχύουν βάσει τής ταμπέλας αυτών τών κομμάτων και τού αυτοπροσδιορισμού τους, διότι ούτε η Ν.Δ. είναι δεξιό ή κεντροδεξιό κόμμα, ούτε η ΔΗΜ.ΑΡ. είναι αριστερό κόμμα, ούτε και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι κεντρώο ή κεντροαριστερό κόμμα. Όλα είναι απλές – παραπλανητικές ταμπέλες. «Πωλούσαν» και «πωλούν» δεξιές, αριστερές και κεντρώες ιδεολογίες για να αποσπούν την ψήφο μας και να διχάζουν τον ελληνικό λαό. Στην πράξη δεν είναι ούτε δεξιοί, ούτε αριστεροί, ούτε κεντρώοι. Είναι οι εαυτούληδές τους και το αποδεικνύουν καθημερινά και διαχρονικά.

Οι μεν δήθεν δεξιοί, οι οποίοι «πωλούσαν» και «πωλούν» το σύνθημα «πατρίδα – θρησκεία – οικογένεια», την ίδια στιγμή α) συνυπογράφουν την υποδούλωση τής χώρας (παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας), β) στηρίζουν το περίφημο «ΔΟΥΒΛΙΝΟ 2», το οποίο έχει μετατρέψει τη χώρα σε «αποθήκη» δυστυχισμένων ανθρώπινων υπάρξεων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την κοινωνική συνοχή, τη δημόσια υγεία και την εσωτερική ασφάλεια, γ) συμβάλλουν στην αποδυνάμωση τής εθνικής άμυνας (βλ. και πρόσφατες δηλώσεις τού αρχηγού τού ναυτικού) και δ) υποβαθμίζουν συστηματικώς την παιδεία, ως προς την οικονομική ενίσχυση και ως προς την ποιότητά της.

Οι δε δήθεν αριστεροί και κεντροαριστεροί, οι οποίοι «πωλούσαν» και «πωλούν» κοινωνική ευαισθησία, κοινωνικό και πολιτικό προοδευτισμό, φιλεργατική συνθηματολογία, επαναστατισμό, αντιαμερικανισμό, κρατισμό, κλπ., την ίδια στιγμή έχουν μετατραπεί, στην πράξη, στους πλέον άκρατους νεοφιλελεύθερους, υποστηρίζουν, είτε δια τής ψήφου τους, είτε δια τής συνυπογραφής τους, πολιτικές, οι οποίες εξυπηρετούν απόλυτα τα μεγάλα «οικονομικά τζάκια» (μάλλον ταιριάζει το «οικονομικές βδέλλες») τής χώρας, τον αμερικανικό και εν γένει τον δυτικό παράγοντα, οδηγούν τον ελληνικό λαό στην εξαθλίωση, στη μείωση μισθών και συντάξεων, στην αύξηση τής ανεργίας, στην κατάργηση κάθε κοινωνικής κατάκτησης, στην κατάργηση τών δικαιωμάτων τών εργαζομένων, στο ξεπούλημα τού δημοσίου πλούτου, κλπ. Παράλληλα, αυτά τα δήθεν αριστερά στελέχη, τα οποία επιδεικνύουν απόλυτη νομιμοφροσύνη σ’αυτό το φαύλο σύστημα καταπίεσης και απομύζησης τού ελληνικού λαού (όλοι αυτοί είναι πλέον σε έμμισθες θέσεις με «παχυλούς» μισθούς), λοιδορούν όποιον είναι «αντιμνημονιακός» και  όποιον ομιλεί για εθνική αξιοπρέπεια και αντίσταση στο καθεστώς υποδούλωσης, το οποίο μας έχουν επιβάλλει.

Μοναδικό κίνητρο όλων αυτών τών ανθρώπων, τών δήθεν δεξιών, τών δήθεν αριστερών και τών δήθεν κεντρώων, είναι το προσωπικό όφελός τους και τίποτε περισσότερο. Για όλους αυτούς η κοινωνία, ο λαός, το έθνος και ο άνθρωπος δεν έχουν την παραμικρή σημασία και αξία. Το έχουν αποδείξει.

Ως εκ τούτου, το τί είναι ο καθένας δεν προκύπτει από τον αυτοπροσδιορισμό του και από την ταμπέλα του, αλλά από τις πράξεις του. Το πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι ιδεολογικό ή ταξικό, όπως σκοπίμως ορισμένοι και άλλοι αφελώς, ισχυρίζονται. Το πρόβλημα είναι κατεξοχήν θέμα τής φύσεως και τού χαρακτήρα εκάστου ανθρώπου, δηλαδή κατά πόσο ένας άνθρωπος έχει ήθος, αξιοπιστία, αξιοπρέπεια, αίσθηση τού καθήκοντος έναντι τής πατρίδας του, τού λαού του, τής κοινωνίας του και τών συνανθρώπων του, καθώς και ικανότητες, τις οποίες θα χρησιμοποιεί προς όφελος τής πατρίδας του και όχι προς ίδιον όφελος.

Δυστυχώς, έχουμε μάθει, ως νεοέλληνες, να κοιτούμε μόνο τη βιτρίνα, την ταμπέλα και όχι την ουσία. Η συντριπτική πλειοψηφία ψήφιζε και ψηφίζει με βάση το εάν ο λόγος ενός υποψηφίου πολιτικού είναι αριστερός ή δεξιός και όχι με το ποίες είναι οι πράξεις του και ποίος είναι ο πρότερος βίος του. Επίσης, η συντριπτική πλειοψηφία ψήφιζε και ψηφίζει με βάση το πρόσκαιρο – άμεσο προσωπικό συμφέρον και όχι με βάση το κοινό συμφέρον, από την εξυπηρέτηση τού οποίου πάντοτε ωφελείται και το άτομο. Για παράδειγμα, χιλιάδες συμπολίτες μας για χρόνια «ξεπουλούσαν» και «ξεπουλούν» την ψήφο τους για κάθε είδους άμεσο προσωπικό «βόλεμά» τους (π.χ. διορισμό στο δημόσιο, κλπ). Μπορεί αυτή η συμπεριφορά να τους ευνόησε άμεσα, αλλά, όπως αποδεικνύεται, μόνο προσωρινά, διότι, μεταξύ άλλων, και αυτή η ολέθρια τακτική οδήγησε στη σημερινή συλλογική καταστροφή, όπου ζημιώνονται και τα επιμέρους ατομικά συμφέροντα. Τώρα, όλων οι συντάξεις και οι μισθοί μειώνονται και όσοι είχαν διορισθεί με πλάγιους τρόπους απολύονται ή κινδυνεύουν να απολυθούν. Αντί να τιμωρούμε, με την ψήφο μας, τους πολιτικούς, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν τέτοιες μεθόδους, τους επιβραβεύαμε και την ίδια στιγμή αποθαρρύναμε τους άξιους και ικανούς συμπολίτες μας, πολλοί εκ τών οποίων έχουν φύγει στο εξωτερικό και διαπρέπουν, προς όφελος πλέον τών ξένων χωρών και λαών.

Σημαντικότατο, εξάλλου, παράγοντα για την κατάντιά μας αποτελεί και το γεγονός, ότι, ως πολίτες, έχουμε εθιστεί, είτε να μη διαβάζουμε, να μην ενημερωνόμαστε και να αποδεχόμαστε άκριτα και αβασάνιστα ό,τι μας σερβίρουν οι κάθε λογής επιτήδειοι και λαοπλάνοι, είτε να διαβάζουμε μόνο μία άποψη και να καταδικάζουμε όλες τις άλλες, χωρίς καν να τις γνωρίζουμε (ιδεολογικός φανατισμός, που οδηγεί στο φασισμό, ακόμη και εάν η ταμπέλα γράφει «αριστερός»).

Σ’ό,τι αφορά στα κόμματα τής αντιπολίτευσης (εντός εισαγωγικών η λέξη αντιπολίτευση για ορισμένα εξ αυτών), διαπιστώνονται τα ίδια περίπου συμπτώματα με τα τρία κόμματα τής συγκυβερνήσεως, δηλαδή «ξύλινος» κομματικός και ιδεολογικός λόγος, αοριστολογία, διάσταση λόγων και πράξεων, εμφυλιοπολεμική και διχαστική συνθηματολογία και, επί τής ουσίας πρακτική συγκαλύψεως τών υπαιτίων τής εθνικής καταστροφής (πρέπει να υπάρξει τιμωρία τών υπαιτίων). Διαγκωνίζονται στο ποιος είναι ο πιο δεξιός και ποιος είναι ο πιο αριστερός. Αντί να ενώνουν το λαό τον διχάζουν. Σε κάθε περίπτωση, δεν έχουν ακόμη εμπνεύσει εμπιστοσύνη και δεν έχουν επεξεργαστεί ένα αξιόπιστο σχέδιο εξόδου από την κρίση και απελευθέρωσης τής χώρας. Ποιος αμφιβάλλει, ότι με τις υπάρχουσες πολιτικές συνθήκες, εάν ένα πολιτικό κόμμα αποδειχθεί στοιχειωδώς αξιόπιστο, με επεξεργασμένο σχέδιο και με ένα όραμα για το λαό και τη χώρα, αυτομάτως θα ψηφισθεί από τη συντριπτική πλειοψηφία τού ελληνικού λαού, ο οποίος ψάχνει εναγωνίως κάπου να «ακουμπήσει», κάποιον να εμπιστευθεί;

Δεδομένου, ότι αυτή τη στιγμή είμαστε υποχρεωμένοι, μέχρι να αναδειχθούν νέα πολιτικά πρόσωπα και κόμματα, να στηριχθούμε στα υπάρχοντα κόμματα τής αντιπολιτεύσεως, πρέπει να πιέσουμε τις ηγεσίες τους να παύσουν να διχάζουν τον ελληνικό λαό, να παύσουν να εφευρίσκουν διαφωνίες και να συνεννοηθούν στοιχειωδώς σε δύο – τρία βασικά ζητήματα, καταστρώνοντας ένα σχέδιο εξόδου από την κρίση, ώστε, τουλάχιστον, να ανατραπεί η υπάρχουσα καταστροφική πολιτική και να τεθούν οι βάσεις τής διάσωσης τής χώρας και τής σταδιακής ανάκαμψής της. Εάν, ωστόσο, δεν το πράξουν (δυστυχώς είναι το πιθανότερο), τότε οφείλουμε οι απλοί πολίτες να επιβάλλουμε στη βάση την ενότητα και να αναδείξουμε από τις τοπικές κοινωνίες τους άξιους και ικανούς συμπολίτες μας σε όλους τους τομείς (π.χ. τοπική αυτοδιοίκηση, συνδικαλιστικές οργανώσεις, Βουλή, κλπ), οι οποίοι θα κληθούν να διασώσουν τη χώρα.

Παράλληλα, επειδή ο λαός μας αντιμετωπίζει άμεσο πρόβλημα επιβιώσεως, πρέπει να υπάρξει αυτοοργάνωση τών πολιτών σε επίπεδο γειτονιάς, τοπικής κοινωνίας και στους χώρους εργασίας, για αλληλοβοήθεια και προετοιμασία για τις δύσκολες μέρες, που θα έρθουν, διότι μετά βεβαιότητας θα έρθουν. Όσοι, λοιπόν, έχετε γη καλλιεργήστε την. Πρέπει να αυξήσουμε την παραγωγικότητά μας και να επιδεικνύουμε αλληλεγγύη στους συμπολίτες μας. Αυτήν την κρίση μόνο ενωμένοι μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε. Ό,τι στραβό κάναμε πριν πρέπει να το διορθώσουμε και το εγώ να γίνει εμείς. Πρέπει να γίνουμε αυτοδύναμοι και αυτάρκεις, ως άτομα, ως οικογένειες, ως κοινωνία και ως λαός, ώστε να στείλουμε από εκεί που ήρθαν όλους τους δυνάστες μας. Όσο εισάγουμε και δεν παράγουμε και όσο διχαζόμαστε και δεν ενώνουμε τις δυνάμεις μας, τότε δεν έχουμε την παραμικρή τύχη. Και μην τρέφετε την αυταπάτη, ότι εσείς τώρα δεν έχετε πρόβλημα και άρα δεν πρέπει να σας ενδιαφέρει τί συμβαίνει στους συμπολίτες και συνανθρώπους σας, διότι σε μία τέτοια καταστροφή, η οποία συντελείται και γιγαντώνεται, όλοι θα υποστούμε τις συνέπειες. Μόνο η χρονική στιγμή ενδεχομένως να διαφοροποιηθεί. Η καταστροφή θα είναι συλλογική και συνολική. Ως εκ τούτου, όσο πιο γρήγορα συνειδητοποιήσουμε την κατάσταση και όσο πιο γρήγορα διαλύσουμε τις αυταπάτες μας και καταπολεμήσουμε τον ατομισμό μας, τόσο πιο εύκολα και αποτελεσματικά θα αντιμετωπίσουμε την κρίση και τους κινδύνους. Εάν, μάλιστα, ως άτομα και ως λαός κατορθώσουμε να επιβιώσουμε από αυτή τη μεγάλη κρίση, τότε θα είμαστε πιο δυνατοί και πιο σοφοί. Το οφείλουμε στον εαυτό μας, στις οικογένειές μας και στις επόμενες γενεές.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΛΟΥΡΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ

ΕΝΩΜΕΝΟΥΣ ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΥΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥΣ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s